Μία γιορτή πεζοπορίας χθες, καθώς τέσσερις σύλλογοι της περιοχής ανηφορίσαμε μαζί για την κορυφή Πέτερνικ 1750m.
Ο ΕΟΣ Έδεσσας, ο ΕΟΣ Αριδαίας, η ΟΛΕ Πτολεμαΐδας, και οι Ανεξάρτητοι Ορειβάτες Βορείου Ελλάδος ξεκινήσαμε γιαυτό τη τη δύσκολη σχετικά διαδρομή για την κορυφή. Λέμε διαδρομή και όχι μονοπάτι γιατί λόγω εκτεταμένης υλοτομίας, τα μονοπάτια έχουν χαθεί και ακολουθούμε δασικούς δρόμους και τρακτερόδρομους, εκτός από ένα μικρό κομμάτι πριν την κορυφή.
Φέτος η διαδρομή μας ήταν δυσκολότερη γιατί από το διάσελο Μικρό-Μεγάλο Πέτερνικ και πάνω η διαδρομή είναι γεμάτη από πεσμένους κορμούς δέντρων λόγω υλοτομίας.
Η στενή και επικίνδυνη διάβαση στη βάση του μεγάλου βράχου πριν την κορυφή ήταν ευτυχώς καθαρή από χιόνια και περάσαμε εύκολα, και η θέα από την κορυφή μας μάγεψε.
Όλη η κοιλάδα της Αλμωπίας, ο κάμπος της Θεσσαλονίκης, η χιονισμένη βουνοκορφή από το απέναντι μας Βέρμιο, το Βόρας μέχρι και το Πίνοβο φαινόντουσαν ξεκάθαρα, η χιονισμένη Κράβιτσα και η μπλάτσα, όλη εκτείνονταν μπροστά μας και όλη η παρέα απόλαυσε αυτές τις μοναδικές εικόνες. Στην επιστροφή περάσαμε από το Μικρό Πέτερνικ, και στη συνέχεια ακολουθώντας το ίδιο μονοπάτι επιστρέψαμε στην αφετηρία μας εκεί κοντά στην πρόχειρη πίστα των αεροπτεριστών.
Η κορυφή Πέτερνικ έχει ιδιαίτερο ιστορικό ενδιαφέρον. Λόγω της θέσης του αποτελούσε ισχυρό οχυρωματικό έργω του Βουλγάρικου Στρατού κατά τον Α'ΠΠ. όλη η κορυφογραμμή είναι σπαρμένη από οχυρωματικά έργα, και διάσπαρτα θρύψαλα βομβών. Μάλιστα στην επιστροφή περάσαμε από ένα σημείο που υπήρχαν συρματοπλέγματα από εκείνη την περίοδο και δίπλα βρήκαμε ένα άσκαστο βλήμα, ενώ πιο πάνω βρήκαμε μια χειροβομβίδα Mills
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου